Inspiratie, een wonderlijk fenomeen

Wonderlijk

Inspiratie is een wonderlijk fenomeen. Soms is het er en soms is het ver te zoeken. Zoals nu bijvoorbeeld. Ik voel mij al weken te inspiratieloos om te schrijven. Wat ik ook probeer: niets doen, interessante blogs lezen, tijdschriften doorbladeren, wachten op een goede ingeving, nog weer wat niets doen, een kop koffie zetten, oude door mij geschreven artikelen teruglezen, niets doen, uit het raam kijken, en nogmaals niets doen. Het helpt allemaal niets. Geen interessante ingevingen. Geen nieuwe ideeën. En al helemaal geen tekst die op het papier verschijnt. Een wonderlijk iets, inspiratie.

Inspiratie, soms is het er en soms niet

Soms zijn er van die dagen dat ik mij zeer geïnspireerd voel en het een na het andere artikel uit mijn pen vloeit. En ik daarnaast ook nog wat A4’tjes vol kalk met ideeën voor volgende artikelen. Dan kom ik tijd te kort om alles op te schrijven. Geen idee waarom het dan wel lukt en anders niet. En vandaag dus ook niet. En eigenlijk al een paar weken niet. Tijd voor een andere strategie.

En actie!

Omdat het wachten op een brainwave mij te lang duurt, ik zit tenslotte kostbare schrijftijd te verlummelen, besloot ik vandaag maar eens echt actie te ondernemen. Hup pen en papier ter hand en schrijven maar. Of zo iets dan. Niet denken maar doen. Totaal inspiratieloos staar ik naar de lege bladzijde. Voor 3 seconden. Daarna vloeide bovenstaande regels uit mijn pen. Geen inspiratie en tóch schrijven. Een wonderlijk iets, inspiratie.

Lente-kriebels

Inspiratie is een fijn gevoel. Het geeft een soort van lente-kriebels. Leuk, maar ook zonder kan je schrijven. Hiermee is mij wel duidelijk geworden dat het een kwestie van doen is. Gewoon beginnen, de woorden komen vanzelf wel. Want inspiratie is zoals gezegd leuk, maar dus niet noodzakelijk.

“The best way to get something done, is to begin.”

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: